در گذشته اشاراتی در مورد نحوه برگزاری جشنواره فیروزه ۱ شده بود و از آنچه سوالاتی که از من پرسیده شده بود پاسخ داده شد اما سوال من اینجاست که آیا آن پاسخ ها نتیجه ای داشت یا خیر!؟

متاسفم برای خانم آذر غازی اصفهانی و داوران جشنواره فیروزه ۲ و عکاسان دیگر در این جشنواره ۱ و ۲.

به یاد آوردن عکس سال پیش از همین مکان کمی نه بلکه بیشتر گستاخانه به نظر می رسد.

عده ای از عکاسان، گروه و کمیته ای تشکیل داده تا به آثاری که به جشنواره ها راه می یابد و مورد بررسی داوران همچون داوران مورد علاقه فیروزه ۲ قرار گرفته و در گالری ای به نام Photo Similarity قرار داده شد تا بیشتر مورد بررسی قرار گیرد و این نشان از بی اعتباری داوران و از اعتبارات داوری جشنواره ای بزرگ به نام فیروزه خواهد بود.

این تنها عکسی نبود که تشابه سال قبل است بلکه به جرات می توان گفت: ۶۰ درصد آثار راه یافته در  این جشنواره فیروزه ۲ در جشنواره فیروزه ۱ و دیگر جشنواره ها ثبت گردیده و در این جشنواره فیروزه ۲ نیز انتخاب شده است ولی تنها چیزی که مورد برسی است داوران کم تجربه و با تجربه این جشنواره است که به خاطر انتخاب این آثار تکراری و تشابه برای آنها متاسف می شوم.

با چند نفر از عکاسان شرکت کننده و عکاسان خارجی مکالمه ای داشته ام و سعی بر آن بود که بیشتر و بیشتر در این مورد به برسی آثار راه یافته در این جشنواره و جشنواره های دیگر مورد برسی قرار بگیرم متاسفانه به نظرات و گفته برخی دوستان عکاس شرکت کننده اعلام شد که این نوع عکس ها را می توانند همه در شهر خود نیز ثبت کنند و به جشنواره ها و جشنواره های عکاسی ارسال کنند چون این عکس های انتخاب شده تنها در محدوده شهر تبریز ثبت گردیده نشان از شهر تبریز نبودند و حتی اسمی از شهر تبریز فیروزه جهان اسلام یادی برده نشده است.

حال سوال عمده اینجاست که آیا داوران به این نوع انتقاد ها دوام می آورند یا اینکه جوابی در مورد نحوه این نوع برگزاری جشنواره خواهند داشت.

در این مورد و موارد نباید چشم پوشی کرد و آن وقت است پای عکاسان محمد نمازی و آذر غازی اصفهانی و عکاسان دیگر در این جشنواره و تصمیم داوران هردو جشنواره فیروزه 1 و 2 به میان برده می شود.

بابک شعبانی ۱۵/۰۹/۱۳۸۸